Een geschreven verklaring bevat meer dan wat er staat. De manier waarop iemand vertelt, wat hij benadrukt en wat hij overslaat, wijst de plekken aan waar een vervolgvraag op zijn plaats is. Deze pagina legt de leesmethode SCAN uit, laat zien wat de software in het lab voor u doet, en waarom kennis en tool samen uw verklaringen scherper laten lezen.
Verklaringsanalyse is het zorgvuldig lezen van een geschreven verklaring, niet op de feiten alleen, maar op de manier waarop iemand die feiten vertelt. SCAN, Scientific Content Analysis, geeft daar een vaste set leesregels voor.
Wie een verklaring vertelt, maakt onbewust keuzes. Waar begint het verhaal, en waar niet? Welke delen worden uitvoerig beschreven en welke in een enkele zin afgedaan? Verandert het taalgebruik halverwege, verspringt de tijd, verdwijnt opeens het woord ik? Die keuzes zijn geen bewijs, maar ze zijn wel de plekken waar een verklaring iets prijsgeeft over waar de verteller moeite heeft, iets overslaat, of afstand neemt van wat hij beschrijft.
SCAN is ontwikkeld om die plekken systematisch te vinden in plaats van op gevoel. Het is een manier van lezen, geen apparaat dat waarheid van leugen scheidt. De uitkomst is geen oordeel maar een lijst met vindplaatsen: hier staat iets wat een vervolgvraag verdient. Wat die vervolgvraag oplevert, bepaalt u in het gesprek, niet de analyse.
De methode kijkt naar woordkeus, herhalingen, verspringingen en zelfs schrijffouten. Wie een verklaring gladstrijkt, samenvat of corrigeert, wist juist de sporen waar SCAN naar kijkt. Daarom werkt de analyse altijd op de tekst zoals hij woordelijk is opgeschreven, ongepolijst.
De leesregels richten de aandacht op terugkerende verschijnselen in een verklaring. Enkele van de belangrijkste, in gewone taal:
Hoe is het verhaal verdeeld over de aanloop, de kern en de nasleep? Een verklaring die lang blijft hangen in de aanloop en de kern kort afdoet, wijst naar de plek waar het vertellen moeite kost.
Noemt iemand zijn partner eerst bij naam en verderop ineens die vrouw? Zo'n verschuiving in benaming of toon markeert vaak een verandering in de relatie of in de houding tegenover wat er gebeurde.
Sprongen in de tijd, het woord daarna dat een gat overbrugt, of een plotseling ontbrekend ik. Niet wat er staat maar wat er ontbreekt, is hier het signaal.
Onnodige verzekeringen als eerlijk gezegd of om heel eerlijk te zijn, en overmatige nadruk op een detail, wijzen op plaatsen die voor de verteller gevoelig liggen.
De software werkt met de volledige set leesregels zoals die voor uw praktijk in het lab is ingesteld. Bovenstaande is een greep, bedoeld om te tonen hoe de methode leest.
U leest een verklaring in en de tool loopt hem langs de leesregels van SCAN. Per leesregel wijst hij de signalen aan: de vindplaatsen waar een vervolgvraag op zijn plaats is, elk met een letterlijk citaat erbij.
Zo ziet een signaal eruit zoals de tool het teruggeeft. Het citaat is letterlijk uit de verklaring, de toelichting beschrijft wat opvalt, en de vervolgvragen zijn open en niet sturend. Dit voorbeeld laat ook zien dat een enkele passage meer dan een vraag kan opleveren.
"Ik liep met mijn vriend naar huis. Toen is die man ineens weggelopen."
Deze passage laat meteen zien waarom een enkel citaat meer dan een vraag kan opleveren. Twee verschuivingen in dezelfde zinnen, benaming en tijd, verdienen elk een eigen vervolgvraag. Dat maakt het signaal zwaar: niet omdat het verdacht is, maar omdat het verschijnsel duidelijk en meervoudig in de tekst staat.
Een verklaring van enkele pagina's zorgvuldig langs alle leesregels leggen is nauwkeurig, vermoeiend werk. Daar zit de winst van de tool.
Een doorwrochte SCAN-lezing die met de hand een uur kost, staat er in dertig seconden. U begint niet met een leeg vel, maar met een geordende lijst vindplaatsen.
De tool leest onvermoeibaar langs elke leesregel. De verschuiving op pagina drie die u na een lange dag zou missen, staat er gewoon bij, met het citaat erbij.
Bij elke vindplaats staat een open vervolgvraag klaar. U hoeft de sprong van signaal naar vraag niet meer zelf te maken; u kiest welke mee het gesprek in gaan.
Elk signaal steunt op een letterlijk citaat. Uw analyse is daardoor navolgbaar en te verantwoorden, en het rapport is reproduceerbaar.
De tool schrijft nooit dat iets op liegen wijst en maakt geen sturende vragen. Zo houdt hij u binnen de methode, waar de verleiding om te snel te concluderen juist groot is.
Wie op routine leest, ziet vooral wat hij verwacht. Doordat de tool telkens alle leesregels langsloopt, komt ook in beeld wat niet in het verwachte verhaal past.
SCAN leer je niet uit een boek, je leert het door veel verklaringen te lezen en te zien wat een geoefend oog eruit haalt. De module maakt van elke zaak een oefening.
Doordat u met echte verklaringen werkt, ziet u telkens hoe de leesregels op uw eigen materiaal uitpakken, niet op een lesvoorbeeld. U vergelijkt uw eigen lezing met wat de tool aanwijst, en juist in het verschil zit de scherpte die u opbouwt.
De toets legt vast of u de leesregels beheerst. De module houdt dat niveau vast doordat u haar bij elke verklaring gebruikt. Zo blijft de norm zichtbaar, ook jaren nadat de training achter de rug is.
Verklaringsanalyse is een sterke leeshulp, maar over de wetenschappelijke status ervan moet u eerlijk zijn tegenover uzelf en anderen.
De software voor verklaringsanalyse komt beschikbaar zodra u laat zien dat u de leesregels beheerst. Zo werkt niemand met de tool zonder de methode te kennen, en dat is precies wat de kwaliteit borgt.
U leest deze stof en beheerst de leesregels.
U toetst uw kennis van SCAN.
U haalt de vereiste score.
De analyse wordt voor u vrijgegeven in het lab.